Status amunicji zatopionej w Bałtyku

W celu oceny stopnia zniszczenia (korozji) zatopionej amunicji chemicznej i konwencjonalnej użyte zostaną metody fotometrii inżynieryjnej, które pozwolą na jakościową i ilościową ocenę fotogramów zebranych przez ROV – zdalnie sterowany pojazd podwodny. Metody fotometrii pozwolą na identyfikację obiektów widocznych na fotogramach oraz dostarczą informacji, czy widoczne obiekty są zniszczone. Analiza ilościowa pozwoli ocenić skalę zniszczenia.

Zebrane informacje pomogą w ocenie stanu technicznego amunicji chemicznej i konwencjonalnej, co później zostanie wpisane w model ryzyka związanego z uwalnianiem zanieczyszczeń oraz materiałów wybuchowych do środowiska morskiego. Wskaźnik korozji zostanie zdefiniowany poprzez metody fizyczne, w przypadku pobierania próbek części amunicji (szczątków).

W ramach badania stanu amunicji istnieją następujące podzadania:

Identyfikacja

Metody miejscowe identyfikacji amunicji (poprzez rozpoznanie wzrokowe) oraz przeglądanie archiwów w temacie historycznej amunicji II WŚ oraz po II WŚ na terenie Morza Bałtyckiego.

Przeszukiwanie archiwów w celu znalezienia informacji o miejscach wysypisk amunicji konwencjonalnej na obszarze Morza Bałtyckiego.

Ocena korozji

Na podstawie podwodnych zdjęć oraz metody Neutronowej Analizy Aktywacji (NAA). Ocena w celu zdefiniowania mechanizmu zniszczenia korozją części amunicji zostanie poprowadzona przez AMW we współpracy z WAT.

Współczynnik korozji zostanie oceniony na podstawie wystawienia próbki na działanie korozji w laboratorium w kontrolowanych warunkach w WAT, na czas trzech miesięcy.

Grubość dostarczonej amunicji mierzona będzie przy pomocy metod ultradźwiękowych, co w porównaniu ze skatalogowaną gęstością materiału pozwoli ocenić przybliżony wskaźnik korozji.

Ocena rozkładu

Metoda Neutronowej Analizy Aktywacji (NAA) posiadająca możliwość rozróżnienia amunicji chemicznej i konwencjonalnej, zostanie dopasowana do zastosowań miejscowych (na miejscu zdarzenia).

Metoda zostanie przetestowana w laboratorium i zastosowana na pilotażowych obszarach.

Metoda ta umożliwia określenie położenia elementów amunicji pod wodą na dystansie do 1m.

Nasi partnerzy

W ramach zadania współpracować z nami będą:

  • IOPAN – Instytut Oceanologii Polskiej Akademii Nauk
  • WAT – Wojskowa Akademia Techniczna
  • IM – Instytut Morski
  • AMW przejrzy archiwa Marynarki Wojennej oraz Polskiego Centralnego Archiwum Wojskowego w celu znalezienia nowych informacji dotyczących porzuconych amunicji chemicznej i konwencjonalnej, ze specjalnym uwzględnieniem Zatoki Gdańskiej.
  • IOPAN wprowadzi metodę pomiarów osadów i ryb – MeHg – jako oznacznik amunicji konwencjonalnej oraz ogólnego indeksu toksyczności. Zostaną opracowane nowe metody zabezpieczające amunicję zanieczyszczoną produktami rozkładu toksycznych środków bojowych.
  • WAT poprowadzi analizę szerokiego spectrum parametrów Bojowych Środków Trujących, produktów ich rozkładu oraz wiążącego się z nimi ryzyka. Przeprowadzi również badania laboratoryjne dotyczące rodzaju produktów rozkładu, które pojawiły się w odstępie czasu po wycieku z CWA. Dane pomogą w ocenie czasu, w którym nastąpił wyciek.
  • IM weźmie udział w analizie ryzyka związanego z porzuconą amunicją.